ogrzewanieBufor ciepła charakteryzuje się warstwowym układem wody. Powszechnie wiadome jest, że woda gorąca jest lżejsza od zimnej. Z tego powodu jeśli warstwę wody gorącej umieści się ponad warstwę wody zimnej, to takie zestawienie będzie zachowywało się w sposób podobny jak mieszanina wody i oliwy.  

Nigdy nie dojdzie do sytuacji, że woda gorąca ogrzeje wodę zimną, mimo że bezpośrednio się stykają. Grzanie wody od góry przez kontakt jest niemożliwe. Z tego też względu palniki w kuchenkach znajdują się pod garnkami a nie nad. Przedstawiony przez nas przykład pokazuje schemat w jaki działa najprostsze podłączenie bufora ciepła w instalacji grzewczej. Znajdują się tu dwa, niezależne obiegi: kocioł-bufor oraz bufor-grzejniki. Kocioł w pełni mocy ogrzewa bufor do 80-90 stopni C. Takie ogrzewanie trwa kilka godzin i w istocie rzeczy cały zbiornik powinien być nagrzany do maksimum. Na tym etapie zadanie kotła się kończy, a kolejne zadanie się pojawi, gdy cały zapas ciepła z bufora zostanie całkowicie zakończony. Bufor z kolei przechowuje ciepło i daje możliwość jego pobierania w dowolnych ilościach. Na wyjściu każdego bufora powinno się instalować automatyczny termostat, który odpowiada za dawkowanie ciepła i utrzymuje stało temperaturę w domu. Takie sterowanie pozwala grzać budynek tak precyzyjnie jak ogrzewanie gazowe czy elektryczne. Dzięki warstwowemu układowi wody, bufor nie wymaga całkowitego nagrzewania do wysokiej temperatury. Najgorętsza woda zawsze będzie umiejscowiona na górze.

Bufor ciepła sprawia, że kocioł zasypowy jest mało wymagający w zakresie obsługi, ponadto daje nam czyste i efektywne spalanie, bardzo rzadkie wizyty w kotłowni oraz wyrównaną temperaturę w domu. Co więcej gwarantuje stały odbiór ciepła oraz umożliwia bezproblemową współpracę pomiędzy niskotemperaturowym ogrzewaniem a pracą kotła. Dzięki zgromadzonemu ciepłu w jednym miejscy nie musimy kupować osobnych zbiorników i marnować miejsce na ich rozstawianie.